Ik

Daar zit ik dan…. Vol met onzekerheid… Onzekerheid over mijn buik, mijn benen, mijn onderkin… We kregen bij de afgelopen sunfield dag de opdracht om foto’s van elkaar te maken om te kunnen gebruiken voor op je instagram om zichtbaar te zijn. Om foto’s te maken van de anderen, vind ik helemaal geen probleem! Leuk juist! Maar toen ik deze foto’s kreeg kon ik wel huilen. Niet omdat ze verkeerd zijn genomen, niet omdat ze slecht zijn. Maar omdat ik mezelf zag, zittend op deze boomstronk. En die dikke buik zo enorm leek…

Ik ben zo moe en zo klaar met dit lichaam… Ik ben zo bang voor aanstaande dinsdag, voor de operatie. Maar ik ben er ook zo klaar voor! Ik wil zo graag van dit extra’s wat aan mijn lichaam plakt af!

En toch, als ik naar de foto’s kijk zie ik ook weer wel een vrouw waar ik trots op ben, mijn lach die oprecht is. Oprecht omdat ik het leven echt heerlijk vind. Ik geniet van alles wat er om mij heen gebeurd. Deze opleiding! De lente die er aan komt. Mijn prachtige gezin wat mij steunt, waar ik lol mee heb, waar ik liefde van krijg, ondanks mijn te vele gewicht 😉 Thom zei laats; oooh dan krijg ik dus een slanke mama! En dat is wat mijn doel is! Een slanke mama, die tikkertje met je kan doen, die door de bosjes heen kan kruipen, ook al hou ik daar helemaal niet van, want beestjes! Jak! Mee in de achtbanen! Volgend jaar zit ik in een achtbaan met mijn kinderen!

Dit lichaam krijgt een tweede kans! Een tweede kans om gezond te zijn en te blijven! Een tweede kans om oud te worden. Hoe ik er nu uit zie zal vervagen, maar hoe ik van binnen ben zal blijven en mijn lach zal nog mooier worden!

-x- Marianne