Vloek? Of echte liefde?
Ik moet mijn camera overal mee naar toe nemen, want stel je voor dat ik een mooi foto moment mis. En ik voel me zo leeg zonder camera. Maar is dit nou een vloek of is het echte liefde. De ene keer voelt het als echte liefde, dan weet ik dat ik onwijs mooie plaatjes kan gaan schieten waar ze later met liefde op terug gaan kijken. En als ik zie met hoeveel plezier ze altijd in hun fotoboeken kijken dan ben ik zo blij dat ik de foto’s gemaakt heb en in een boek heb gestopt.
Maar soms voelt het als een vloek, dan sleep ik dat zware ding overal mee naar toe. En ben ik continue aan het voelen waar hij is en mis ik soms ook plaatjes en voel ik dat ik daar weer over baal. En soms doe ik dan ook dingen niet omdat dat niet kan met zo’n dure camera om je nek.
Dus ik denk dat ik gewoon ook maar eens met mezelf moet afspreken dat ik ook eens een keer mn camera niet mee ga nemen als we ergens naar toe gaan…. oei lastig hoor!
Deze toffe foto is door mijn lieve collega vriendin gemaakt, Claudia. En de foto op de voorkant is gemaakt door mijn lieve collega vriendin Monique.